W obrębie stopy często dochodzi do zniekształceń powodujących przewlekłe dolegliwości bólowe, ograniczenie wydolności chodu oraz problemy z dobraniem właściwego, wygodnego obuwia. Powodują dyskomfort życia.

Tzw. „stopa wrażliwa”. Jest to schorzenie, z którym mamy do czynienia najczęściej i w przeważającej większości dotyczy ono kobiet. Mają na to wpływ: skłonności genetyczne, osłabienie układu więzadłowego stóp oraz noszenie niewłaściwego obuwia.

Jest to stopa z wyraźnym poszerzeniem przodostopia, szpotawym odchyleniem pierwszej kości śródstopia i następczym koślawym zagięciem palucha (hallux valgus). Do tego dochodzi do przerostu kaletki ponad głową pierwszej kości śródstopia, co jeszcze bardziej poszerza stopę.

Płaskostopie poprzeczne z bolesnymi modzelami pod głowami drugiej i trzeciej kości śródstopia, czasami ze zgięciem młotkowatym palców II i III – może pojawić się równolegle do tzw. „stopy wrażliwej”.

Tzw. „stopa płasko-koślawa statyczna”. To zaawansowane płaskostopie z koślawością stępu – schorzenie rzadziej spotykane, lecz sprawiające jeszcze większe dolegliwości bólowe oraz ograniczające sprawność chorych.

Do tego typu utrwalonych zniekształceń dochodzi w przebiegu nieleczonej koślawości stępu czy stóp wrażliwych. Powstają często przy wiotkościach stawowych, niewydolnościach mięśniowych, chorobach układowych, reumatycznych, często po urazach stawu skokowego.

W początkowych fazach ww. schorzeń celowe jest leczenie zachowawcze, ćwiczenia, wkładki, fizjo- i fizykoterapia. Przy zaawansowanych stanach nie dają one jednak spodziewanej poprawy i wtedy nieodzowne jest leczenie operacyjne.

Bardzo istotne jest doświadczenie chirurga operującego stopy. Stopy są specyficzną konstrukcją, ich skomplikowana budowa wymaga od operatora dużej wprawy w przewidywaniu zachowania się stopy po korekcji.